SHOWCASE

/ ARTIST / 2025

BKKIF Artist   Reviews  1
ARTIST: toddyinthemood
COUNTRY: Thailand
EMAIL: toddyinthemood@gmail.com
CONTACT: https://www.facebook.com/toddymoodd
https://www.instagram.com/toddyinthemood_/
Artist / Graphic novel / Writer ,. Based in Chiang Mai , Thailand

wave

/ในช่วงเวลาที่พายุสงบ
ทุกอย่างดูราบเรียบ
แต่ภายในใจฉันกลับเต็มไปด้วยความกังวล
มัวแต่เฝ้ารอพายุลูกใหม่
/เมื่อไหร่กันนะ?
หรือบางทีมันอาจจะไม่มาแล้วก็ได้
/ฉันมองฝูงกระต่ายที่จับกลุ่มกันข้างฉัน
จู่ ๆ พวกมันก็กระโดดลงน้ำไปทีละตัว
ตัวแล้วตัวเล่า เด้งไปมาบนผิวน้ำ
คลื่นเล็ก ๆ กระเพื่อมออกไป ก่อนจะจางหาย
ฉันจ้องมองผืนน้ำ
เกลียวคลื่นที่เคยปั่นป่วนกลับมาเรียบสงบ
เช่นเดียวกับพายุในใจฉัน ที่ค่อย ๆ สงบลง
บางที ฉันอาจไม่จำเป็นต้องรอพายุอีกต่อไป
เพราะสุดท้ายแล้ว
ทั้งพายุ และความกังวล
ล้วนเป็นสิ่งชั่วคราว ที่มา และจากไปเองเสมอ

my world

โลกของฉัน
โลกของเธอ
ต่างขนาด ต่างรูปแบบ
งดงามในแบบของตัวเอง
ไม่มีเหตุผลที่จะเอามาเปรียบเทียบกัน
ฉันรู้ดี
แต่ก็อดน้อยใจในตัวเองไม่ได้จริง ๆ

bubble

สิ่งที่ฉันทำได้ดีและถนัดที่สุดคือการหนี
หนีจะเผชิญหน้า หนีจะแก้ปัญหา
ฉันบอกและหลอกตัวเองว่า
การกินเบียร์มันไม่ทำให้ได้คำตอบหรอกนะ
แต่มันช่วยทำให้เราลืมคำถาม
ฉันได้แต่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปวันๆ
ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทั้งที่ทุกอย่างรอบตัวดูพร้อมจะระเบิดตลอดเวลา

attention

/เรื่องระหว่างเรา
มันมีอะไรผิดพลาดกันไปตอนไหน
/ฉันเคยบอกเธอแล้ว
แต่เธอไม่ตั้งใจฟัง

one more chance

ฉันเคยได้รับโอกาส
แต่ก็ทำพังลงอีกครั้ง
รู้ดีว่าใคร ๆ ต่างก็เคยพลาด
ต่างเฝ้าหวังจะเริ่มต้นใหม่
แม้มันไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะได้
แต่ขอเพียงอีกครั้ง
โอกาสให้ฉันย้อนกลับไป
แก้ไขในสิ่งที่เคยผิด
ไม่ให้ต้องติดค้างในใจตลอดไป

sink

ฉันกำลังจะจม
จากคำพูด และความคิด
ที่ไม่ใช่ของฉัน

noise

ฉันรับเสียง และคำพูดของคนอื่นมาเข้าตัวมากเกินไป
คำพูดร้าย อคติเชิงลบ ที่มาจากคนรอบข้าง
ยิ่งมาจากคนที่ฉันรัก
มันก็ทำให้ฉันคิดเยอะ และเสียใจมากกว่าปกติ
ฉันแย่เหมือนที่เขาพูดอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ
ฉันเก็บมาคิด จนเริ่มเชื่อ และเริ่มที่จะเกลียดตัวเอง
อยู่มาวันหนึ่งฉันก็คิดได้
ทำไมฉันต้องเก็บเอาคำพูดพวกนี้ไว้กับตัวล่ะ
ไม่เอาอีกต่อไปแล้ว
จากนี้ฉันจะไม่สนใจคำพูดพวกนี้อีกต่อไป
ฉันจะปล่อยมันออกไป ทิ้งมันไว้ข้างหลัง
เดินสวนทางไปข้างหน้า
เรียนรู้ที่จะเป็นตัวฉันคนใหม่
เพิกเฉยคำพูดว่าร้าย
และเริ่มฟังเสียงจากข้างใน ที่เป็นเสียงของฉันจริง ๆ

child

อยากกลับไปเป็นเด็กคนนั้นอีกครั้ง
เด็กที่มองโลกด้วยแววตาไร้เดียงสา
เต็มไปด้วยความฝัน และอิสระ
ใช้ชีวิตตามใจอยาก โดยไม่ต้องแบกอะไรไว้
เดินไปข้างหน้าอย่างเบาใจ ไร้ซึ่งความกลัว
หัวเราะ และร้องไห้ได้เต็มเสียงโดยไม่ต้องอายใคร
พอมองตัวเองในวันนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเด็กคนนั้น
ขอโทษนะ ที่เติบโตมาไม่เป็นอย่างที่เธอหวังไว้
แต่ฉันพยายามอย่างเต็มที่แล้ว
ที่ผ่านมา ฉันทำได้ดีแล้วใช่ไหม
อยู่ ๆ ฉันก็เห็นภาพเด็กคนนั้นยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน
เหมือนจะบอกฉันว่า
ไม่เป็นไร เธอเก่งมากแล้วนะ

waiting room

ฉันอยู่ในห้องนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ
เธอเคยบอกว่า ให้ฉันอดทนอีกหน่อย
ไม่นานเธอจะกลับมา
แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
เธอให้ฉันรอ
แต่ไม่เคยบอกว่า ต้องรอถึงเมื่อไหร่
ฉันไม่ชอบเลย
ช่วงเวลาจะหันหลังกลับไปก็ไม่ได้
แต่จะก้าวต่อไปก็มองไม่เห็นทาง
/ฉันรอเธอมานานมากแล้วนะ
ฉันควรรอต่อไปอีกไหม
หรือพอแค่นี้

transit

พอถึงจังหวะหนึ่ง
จะมีเสียงในหัวตะโกนบอกว่า
“ได้เวลาเป็นผู้ใหญ่แล้ว”
/
บางคนโตเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่อายุสิบสี่
บางคนเพิ่งโตตอนสามสิบแปด
/
สำหรับฉัน แม้เพิ่งยี่สิบต้น ๆ
เหมือนเพิ่งก้าวพ้นวัยรุ่นมาไม่นาน
แต่เสียงในหัวก็เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ
พร้อมความจำเป็นรอบตัวที่บังคับให้ต้องเปลี่ยนแปลง
/
การก้าวจากเด็กสู่ผู้ใหญ่
มันช่างสับสนและเต็มไปด้วยความกังวล
เป็นผู้ใหญ่...จะยากเหมือนที่คิดไหม?
ความรับผิดชอบจะหนักเกินกว่าที่ฉันรับไหวหรือเปล่า?
/
ไม่ว่าฉันจะพร้อมหรือไม่
แต่สุดทางเลื่อนข้างหน้าคือหนทางของการเป็นผู้ใหญ่
และฉันก็ยืนอยู่บนเส้นทางนั้นแล้ว

REVIEW

Spring Publishing

Thailand
ชื่นชอบผลงานมากๆ ค่ะ ส่งกำลังใจให้เสนอ สร้างสรรค์ผลงานออกมาอีกเรื่อยๆ นะคะ : )